Dobra poljoprivredna praksa za njive

Dobra poljoprivredna praksa na zaparloženim parcelama – Ako svako registrovano udruženje ili pojedinac u prelepoj državi Srbiji planski useje ili posadi medonosno bilje i pčelari ispoštuju odgovorno i poštujući “Dobru Poljoprivrednu odnosno Pčelarsku praksu” ova naša lepa država bi cvetala i napredovala tako da bi osnovna tzv. bagremova paša bila samo nusproizvod pčelarstva, a privreda odnosno poljoprivreda bila izuzetno profitabilna priča. Naravno uz ozbiljnu edukaciju i voćara i ratara njihov prinos bi se povećao skoro više od 35%, pa do 45% u zavisnosti od kulture, a samim tim i prihod pčelara, a i prihod države.

Zaparložene i neobradjene plodne oranice bi bile višestruko, a sa vrlo manjim ulaganjima, društveno korisne odnosno bi davale adekvatni prinos državi. Takodje bi prihod se dobro pokazao i vlasnicima parcela ili korisnicima odnosno tzv. zakupcima zemljišta koji pravno nemaju overen zakup odnosno ustupanje na korišćenje bez nakanade.

Većinski je na našem području ovakav slučaj – postoje neovereni zakupi zemljišta u ogromnom procentu, fiktivno registrovano polj. gazdinstvo a rade se samo parcele koje su u blizini parcela datih na korišćenje…ostale parcele su zaparložene ali vlasnici imaju registrovano polj. gazdinstvo i ubiraju pare od države koje dalje idu u nepovrat nepoljoprivrednoj proizvodnji.

Zaparložene oranice setvom medonosnih bilja tipa heljde, espezete, žutog zvezdana, facelije, bele deteline, lavande, uljane repice, suncokreta (kultura zavisi od ekspozicije, tipa zemljišta, pH vrednosti zemljišta, nadmorske visine, visine podzemnih voda i najbitnije plodnosti zemljišta a to se adekvatno vidi iz urađene agrohemijske analize zemljišta) mogu da daju višestruku korist vlasniku parcela pa i indirektno državi— bogat pojedinac bogata država. Setva odnosno sadnja medonosnog bilja je višestruko isplatljivije nego ostaviti plodne oranice zaparložene. Koristi su višestruke kako za vlasnika parcela tako i za okolne ratarske, voćarske i povrtarske proizvođače.

Medonosna pčela služi kao polinator odnosno oprašivač okolnih proizvodnih kultura povećavajući stepen oplodnje, a u zavisnosti od kulture do kulture i do preko 50% naravno uz poštovanje dobre poljoprivredne prakse i adekvatnog korišćenja hemijskih sredstava zaštite pa može i veći procenat učinka ako se koristi tzv.”dresiranje pčela”.

Ali u svakom slučaju, parcele ostaju u proizvodnoj formi gde se održava i povećava plodnost zemljišta ako se koriste usejane kulture kao siderati odnosno zelenišno đubrivo ili pak koriste proizvodne parcele za sadnju medonosnih bilja u kratkoj vegetaciji tipa ive, vrbe, bagrema…itd ili u dužoj vegetaciji sve proizvodne forme drvenastih medonosnih biljaka biljaka tipa evodije, leske, pitomog kestena, lipe, dunje, jabuke, badema, višnje, šljive, džanarike, breskve, trešnje, kajsije…

Dobra poljoprivredna praksa

Po pravilniku o upisu u registar poljoprivrednih gazdinstava i obnovi registracije trebalo bi svi nosioci poljoprivrednih gazdinstava da prijave adekvatno odnosno tačno stanje strukture biljne proizvodnje odnosno poljoprivrednih proizvodnih površina, da prijave promenu stočnog fonda i eventualno broja članova poljoprivrednog gazdinstva.

Ako bi se svako poljoprivredno gazdinstvo na teritorije države Srbije pridržavalo osnovnim načelima “Dobre poljoprivredne prakse”, a i pčelari “Dobre pčelarske prakse“ onda mi proizvodimo ZDRAVU I BEZBEDNU HRANU koja itekako ima visoke cene na inostranom, a i našem tržištu.

Naše proizvodne poljoprivredne parcele kao osnovno bogatstvo jedne države pored čoveka koji ih koristi ostaju u dobrom domaćinskom poljoprivrednom proizvodnom procesu, a sa ciljem održanja i povećanja plodnosti zemljišta a samim tim i povećanja poljoprivredne proizvodnje zdrave i bezbedne hrane na teritoriji države.

Dipl.ing Ivan Rangelov  PSSS Niš